AUGUST  DE PUYSSELEIR

De traditionele vergelijking tussen schilderijen en vensters gaat al lange tijd mee, maar wanneer je door de ramen van August De Puysseleir kijkt ben je reeds verloren in een wereld die niet de onze is. Zijn desolate landschappen en solitaire figuren zijn zo glad en zacht afgewerkt dat je moeilijk kan geloven dat De Puysseleir zichzelf beschrijft als een cultuurbarbaar. Door vallen en weer opstaan heeft hij zichzelf het schilderen aangeleerd.

 

Zijn beelden ontstaan spontaan en krijgen al snel surrealistische neigingen vol symboliek. Zo is het ei een terugkerend begrip, als symbool voor het ontstaan van nieuw leven.